Je koopt een stappenteller, hem om, en de eerste dag staat hij op 8.000 stappen.
▶Inhoudsopgave
▶Inhoudsopgave
De tweede dag 3.200. De derde 11.400. En je denkt: klopt dit wel?
Meestal klopt het apparaat wel, maar niet jouw instellingen. En de belangrijkste instelling is iets wat bijna niemand doet: je staplengte goed zetten.
Waarom staplengte ertoe doet
Een stappenteller meet hoeveel stappen je zet. Maar om die stappen om te rekenen naar afstand — en dus naar calorieën, kilometers, vooruitgang — moet hij weten hoe lang jouw stap is.
Standaard zit daar een gemiddelde in van zo'n 70 tot 75 centimeter. Voor een man van 1,85 meter is dat redelijk in de buurt. Voor iemand van 1,60 meter is het een flinke overschatting.
Het gevolg? Je denkt dat je 6 kilometer hebt gelopen, maar het waren er in werkelijkheid 4,5.
Dat klinkt misschien niet dramatisch, maar als je herstelt na chemo en je bouwt langzaam op, maakt dat verschil wel uit.
Je wilt weten hoe ver je écht bent. Niet hoe ver je stappenteller denkt dat je bent. Wat me opvalt is dat mensen in herstel vaak juist het meest gebaat zijn bij eerlijke cijfers. Niet om zichzelf te bewijzen, maar om een realistisch beeld te hebben.
Een te hoog aantal stappen geeft een vals gevoel van vooruitgang. En een te laag aantal kan je ontmoedigen terwél je goed bezig bent.
Hoe bepaal je je staplengte?
Er zijn drie manieren. De eerste is de makkelijkste: gebruik een vuistregel op basis van je lengte.
Voor vrouwen is dat lengte in centimeters maal 0,413. Voor mannen lengte maal 0,415. Dus als je 1,70 meter bent, reken je 170 x 0,413 = ongeveer 70 centimeter.
Snel, simpel, en goed genoeg om mee te beginnen. De tweede manier is preciezer.
Loop tien stappen op een normale manier over een stuk waar je de afstand kunt meten — een tapijt, een gangpad, een stuk straat waar je de afstand met een meetlint of een app kunt bepalen. Meet de totale afstand en deel door tien. Dat is je werkelijke staplengte.
Doe het een paar keer en neem het gemiddelde. De derde manier is de meest nauwkeurige, maar ook de minst praktische: laat het meten op een loopband of door een professional.
En als je niet gewoon kunt lopen?
Wil je daarnaast je stappenteller nauwkeurigheid verbeteren met praktische tips? Voor de meeste mensen is methode twee prima.
Het kost vijf minuten en je hebt er een getrouw getal aan over. Bij herstelwandelingen loop je soms langzamer, korter, of met een ander ritme. Dat verandert je staplengte. Iemand die herstelt van chemo en bewust kleine stappen zet, heeft een kortere staplengte dan normaal.
In dat geval is het de moeite waard om je staplengte opnieuw te meten op het moment dat je daadwerkelijk aan het wandelen bent — niet op een goede dag, maar op een gemiddelde dag. Eerlijk gezegd denk ik dat dit het belangrijkste punt is in dit hele verhaal.
Je staplengte is geen vast getal. Het verandert met je energie, je tempo, je conditie. En juist als je aan het opbouwen bent, verandert het wekelijks. Eenmaal per maand opnieuw meten is geen overkill. Het is verstandig.
Instellen op je apparaat
De meeste stappentellers — of het nu een Fitbit is, een Garmin, een Xiaomi-band of een Apple Watch — vragen bij de eerste setup naar je lengte en gewicht.
Daar rekenen ze dan een staplengte uit. Dat is een begin, maar het is een schatting. Als je een smartwatch hebt, kun je op verschillende merken de staplengte handmatig aanpassen in de instellingen.
Bij Garmin vind je dit onder "Gebruikersprofiel" of "Sensorinstellingen". Bij Apple Watch wordt het automatisch bijgewerkt als je regelmatig buiten wandelt met GPS, maar je kunt het ook handmatig corrigeren via de Health-app op je iPhone.
Bij Fitbit zit het verstopt onder "Instellingen" en dan "Persoonlijke gegevens". Met een simpele stappenteller — die clip je op je broek of riem — is het vaak nog eenvoudiger.
Die hebben meestal een knop waarmee je in het menu kunt scrollen naar "stride length" of "staplengte". Voer je gemeten waarde in en klaar. En hier zit het: de dure apparaten doen het soms niet beter dan de goedkopere. Een Xiaomi Mi Band met de juiste staplengte ingevoerd geeft vaak nauwkeurigere afstanden dan een Apple Watch met de standaardinstelling. Het apparaat maakt minder uit dan de invoer.
Een paar valkuilen
Loop je met je telefoon in je hand, dan meet de ingebouwde stappenteller op je telefoon vaak minder nauwkeurig. De versnelling van je arm beweegt mee met je lichaam, maar ook met elke beweging die je maakt — telefoneren, zwaaien, zakdoek gebruiken. Soms merk je dat je stappenteller te weinig stappen registreert; een stappenteller op je pols of je middel geeft in dat geval vaak betere metingen.
Ook: als je op een loopband loopt, kloppen de afstanden op je stappenteller meestal niet.
De loopband meet de band zelf, de stappenteller meet jouw beweging. Die twee komen zelden overeen; vraag je je af of een stappenteller met GPS meerwaarde biedt voor jouw wandelingen?
Gebruik in dat geval de afstand van de loopband, niet die van je pols. En dan is er nog dit: sommige mensen vergeten dat hun staplengte anders is op een zachte ondergrond — zand, modder, gras — dan op asfalt. Op zand zet je kortere stappen. Als je veel in de natuur loopt, houd daar rekening mee.
Wat je er echt aan hebt
Je hoeft geen perfecte meting te hebben. Maar je wilt een eerlijke.
Voor iemand die herstelt na kanker is het verschil tussen 3.000 en 4.000 stappen per dag geen wedstrijd. Het is informatie. Het is een manier om te zien of je op de goede weg zit, of dat je iets moet aanpassen. Meet je staplengte. Voer hem in. En vergeet niet om het af en toe te controleren, zeker als je conditie verandert.
Dat is geen obsessie. Dat is zorgvuldigheid. En in herstel is zorgvuldigheid precies wat je nodig hebt.